prep.ge

ვეფხისტყაოსანი — წიგნი ავთანდილისა თავის ყმათა თანა — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

შოთა რუსთაველი · წიგნი ავთანდილისა თავის ყმათა თანა

ნაწილები
  1. პროლოგი
  2. ამბავი როსტევან არაბთა მეფისა
  3. როსტევან მეფისაგან და ავთანდილისაგან ნადირობა
  4. ნახვა არაბთა მეფისაგან მის ყმისა ვეფხისტყაოსნისა
  5. თინათინისაგან ავთანდილის გაგზავნა მის ყმის საძებრად
  6. წიგნი ავთანდილისა თავის ყმათა თანა
  7. ავთანდილისაგან მის ყმისა ძებნად წასლვა
  8. ამბავი ავთანდილისა, ასმათს რომ ეუბნების ქვაბშიგან
  9. შეყრა ტარიელისა და ავთანდილისა
  10. ტარიელისაგან თავის ამბის მბობა, ოდეს ავთანდილს უამბო
  11. ამბავი ტარიელის გამიჯნურებისა, პირველ რომ გამიჯნურდა
  12. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელსა თანა მიწერილი პირველი
  13. წიგნი ტარიელისა საყვარელსა თანა მიწერილი პირველი
  14. წიგნი ტარიელისა ხატაელთა თანა და კაცის გაგზავნა
  15. ნესტანისაგან ტარიელის ხმობა
  16. წიგნი ხატაელთა მეფისა, ტარიელის წინაშე მოწერილი
  17. ტარიელისა და ნესტანის პირის-პირ შეყრა
  18. ტარიელისაგან ხატაეთს წასლვა და დიდი ომი
  19. წიგნი ტარიელისა ინდოთ მეფის წინაშე და გამარჯვებით შემოქცევა
  20. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელსა თანა მოწერილი
  21. ტარიელის ტირილი და დაბნედა
  22. წიგნი ტარიელისა საყვარელსა თანა მოწერილი
  23. რჩევა ნესტან-დარეჯანის გათხოვებისა
  24. ტარიელისა და ნესტან-დარეჯანის თათბირი და გამორჩევა
  25. ხვარაზმშას შვილის ინდოეთს მოსლვა საქორწილოდ და ტარიელისაგან მისი მოკლვა
  26. ამბის ცნობა ტარიელისაგან ნესტან-დარეჯანის დაკარგვისა
  27. ამბავი ნურადინ-ფრიდონისა, ოდეს ტარიელ შეეყარა
  28. შველა ტარიელისაგან ფრიდონისა
  29. ფრიდონისაგან ნესტან-დარეჯანის ამბის მბობა
  30. ამბავი ავთანდილისა არაბეთს შექცევისა
  31. დათხოვა ავთანდილისა როსტევან მეფესთანა და ვაზირის საუბარი
  32. ავთანდილისაგან შერმადინის საუბარი
  33. ანდერძი ავთანდილისა როსტევან მეფის წინაშე, ოდეს გაიპარა
  34. ლოცვა ავთანდილისა
  35. ცნობა როსტევან მეფისაგან ავთანდილის გაპარვისა
  36. წასლვა ავთანდილისაგან ტარიელის შეყრად მეორედ
  37. პოვნა ავთანდილისაგან დაბნედილის ტარიელისა
  38. მბობა ტარიელისაგან ლომ-ვეფხის დახოცვისა
  39. აქა ტარიელისაგან და ავთანდილისაგან ქვაბს მისლვა და ასმათის ნახვა
  40. წასლვა ავთანდილისაგან ფრიდონისასა
  41. ავთანდილისაგან ფრიდონისას მისლვა, ტარიელს რომ გაეყარა
  42. წასლვა ავთანდილისაგან ნესტან-დარეჯანის საძებრად და ქარავანთა შეყრა
  43. ამბავი ავთანდილისაგან გულანშაროს მისლვისა
  44. ფატმანისაგან ავთანდილის გამიჯნურება
  45. წიგნი ფატმანისა ავთანდილისა სამიჯნურო
  46. წიგნი ავთანდილისა ფატმანის პასუხად მიწერილი
  47. ფატმანისაგან ნესტან-დარეჯანის ამბის მბობა
  48. ამბავი ნესტან-დარეჯანისა ქაჯთაგან შეპყრობისა
  49. წიგნი ფატმანისა ნესტან-დარეჯანის წინაშე მიწერილი
  50. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა ფატმანთანა
  51. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელთან მიწერილი
  52. წიგნი ავთანდილისა ფრიდონთან მიწერილი
  53. წასლვა ავთანდილისა გულანშაროთ და ტარიელის შეყრა
  54. ტარიელისა და ავთანდილისაგან წასლვა ფრიდონისასა
  55. თათბირი ნურადინ-ფრიდონისა
  56. თათბირი ავთანდილისა
  57. თათბირი ტარიელისა
  58. ტარიელისაგან ზღვათა მეფისასა მისლვა
  59. ქორწილი ტარიელისა და ნესტან-დარეჯანისა ფრიდონისაგან
  60. სამთაგანვე ქვაბს მისლვა და მუნით არაბეთს წასლვა
  61. ქორწილი ავთანდილისა და თინათინისა არაბთა მეფისაგან
  62. ტარიელისაგან ინდოთ მეფის სიკვდილის ცნობა
  63. ტარიელისაგან ინდოეთს მისლვა და ხატაელთა დამორჩილება
  64. ქორწილი ტარიელისა და ნესტან-დარეჯანისა
  65. ეპილოგი

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

ავთანდილმა დაწერა: „ჩემო ერთგულო და სანდო მსახურებო, ჩემო გამზრდელებო და აღზრდილებო, თქვენ, ვინც ყოველთვის ჩემს გვერდით დგახართ, ჩრდილივით მომყვებით ჩემს სურვილებში, მოუსმინეთ ჩემს წერილს, ყველამ ერთად შეკრებილებმა! მე, თქვენი ავთანდილი, გწერთ და გთხოვთ, მომისმინოთ: ამ წერილს ჩემი ხელით ვწერ. ცოტა ხნით გადავწყვიტე, თავი დავანებო ქეიფსა და სიმღერას. საკვებად და ლუკმა-პურად ჩემს მშვილდსა და ისრებს დავეყრდნობი. რაღაც საქმე მაქვს, რის გამოც სადმე შორს უნდა წავიდე. ამ წელს მარტო და უცხო მხარეში გავატარებ. ამიტომ გემუდარებით, როგორც თქვენი შემომხვეწარი, რომ სამეფო მტრებისგან დაუზიანებელი დამხვდეთ. მე შერმადინი დავტოვე ჩემს ნაცვლად, ის იყოს პატრონი. სანამ ცოცხალი ვიქნები და ჩემს არსებობას იცნობდეს, ის ყველას მზესავით მოგეფინებათ, ვარდს არ დააჭკნობს და არ გააფუჭებს. შემცოდეს კი ცვილივით დაადნობს. თქვენც იცით, ის ძმასავით და შვილივით გამიზრდია. ისე დაემორჩილეთ, თითქოს მე, ავთანდილი, ვიყო. დაუკარით ბუკი და შეასრულებინეთ ყველა საქმე, რაც ჩემგან არის დადგენილი. თუ დროულად არ დავბრუნდები, გლოვა გმართებთ და არა სიცილი.“ ეს წერილი დაასრულა ავთანდილმა, რომელიც ცრემლიანი იყო და ნაზად საუბრობდა. წელზე ოქროს ქამარი შემოირტყა, მოკრძალებულად გამოეწყო. თქვა: „მინდორში გავალ“. ლაშქარიც გაემზადა. იმავე წამს წამოვიდა, სახლში არცერთი წუთით არ დაყოვნებულა. თქვა: „ყველა წადით, აქ არავინ მჭირდება დამხმარედ“. მონებიც მოიშორა, თავი გაითავისუფლა. მარტო დაბრუნდა უკან, ლერწმნარში გაირბინა. მუდამ თინათინზე ფიქრობდა, რომელიც მის გულს ტანჯავდა. ის ველი გაირბინა, ლაშქარს გაექცა. ვინ ნახავდა ცოცხალი, ან ვინ დაეწეოდა? ვისაც ხმალი ვერაფერს ავნებს, იმას ვინ შეებრძოლებოდა? მას კი კაეშნის ტვირთი მძიმედ ეკიდა. როდესაც ლაშქარმა ინადირა და თავისი პატრონი მოიკითხა, ის მზესავით ლამაზი ვეღარ იპოვეს, მათი სახეები გაუფერულდა. მათ დიდ სიხარულს მწუხარება შეეცვალა. ყველგან ეძებდნენ, ვინც ყველაზე სწრაფ ცხენზე იჯდა. დარბოდნენ და სხვადასხვა მხრიდან მაცნეებს აგზავნიდნენ. ვეღარ გაიგეს მისი ამბავი, ის უკვე შორს იყო. მისი ჯარისკაცები გულმოკლულნი ცხელ ცრემლებს ღვრიდნენ: „ღმერთო, ლომო, შენს ნაცვლად სხვას ვის დავნიშნავდით!“ შერმადინმა ერთად შეკრიბა ხაზინდარები და დიდებულები. უჩვენა ის წერილი, სადაც ავთანდილის ამბავი იყო მოთხრობილი. როცა მოისმინეს, ყველა გულდაწყვეტილი დარჩა. თავს იცემდნენ, არავის ჰქონდა გული უცრემლო და მშვიდი. ყველამ უთხრა: „თუმცა უმისოდ ცხოვრება გაგვიჭირდება, უმისო ტახტი და სამეფო ვის მივცემდით? რა თქმა უნდა, დაგემორჩილებით, რასაც გვიბრძანებ, ყველას!“ ის მონა გააპატრონეს, ყველამ თაყვანი სცა.

რთული სიტყვები

ყმანო
მსახურებო
ზოგნო ზრდილნო
აღზრდილებო
მისანდონო
სანდოებო
საწადლისა მიდგომილნო
სურვილებში გვერდით მდგომებო
შემოხდილნო
შეკრებილებმა
ცერასა
ისრებს
გარდსახვეწელი
სადმე შორს წასასვლელი, გადასახვეწი
შემომხვეწელი
მთხოვნელი, შემლოცველი
დაულეწელი
დაუზიანებელი
არ ზრვიდეს, არ აჭნობდეს
არ გააფუჭებს, არ დააჭკნობს
შამბი
ლერწმნარი
კაეშნისა
მწუხარების, დარდის

ტექსტის წყარო: შოთა რუსთაველი