prep.ge

ვეფხისტყაოსანი — მბობა ტარიელისაგან ლომ-ვეფხის დახოცვისა — შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

შოთა რუსთაველი · მბობა ტარიელისაგან ლომ-ვეფხის დახოცვისა

ნაწილები
  1. პროლოგი
  2. ამბავი როსტევან არაბთა მეფისა
  3. როსტევან მეფისაგან და ავთანდილისაგან ნადირობა
  4. ნახვა არაბთა მეფისაგან მის ყმისა ვეფხისტყაოსნისა
  5. თინათინისაგან ავთანდილის გაგზავნა მის ყმის საძებრად
  6. წიგნი ავთანდილისა თავის ყმათა თანა
  7. ავთანდილისაგან მის ყმისა ძებნად წასლვა
  8. ამბავი ავთანდილისა, ასმათს რომ ეუბნების ქვაბშიგან
  9. შეყრა ტარიელისა და ავთანდილისა
  10. ტარიელისაგან თავის ამბის მბობა, ოდეს ავთანდილს უამბო
  11. ამბავი ტარიელის გამიჯნურებისა, პირველ რომ გამიჯნურდა
  12. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელსა თანა მიწერილი პირველი
  13. წიგნი ტარიელისა საყვარელსა თანა მიწერილი პირველი
  14. წიგნი ტარიელისა ხატაელთა თანა და კაცის გაგზავნა
  15. ნესტანისაგან ტარიელის ხმობა
  16. წიგნი ხატაელთა მეფისა, ტარიელის წინაშე მოწერილი
  17. ტარიელისა და ნესტანის პირის-პირ შეყრა
  18. ტარიელისაგან ხატაეთს წასლვა და დიდი ომი
  19. წიგნი ტარიელისა ინდოთ მეფის წინაშე და გამარჯვებით შემოქცევა
  20. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელსა თანა მოწერილი
  21. ტარიელის ტირილი და დაბნედა
  22. წიგნი ტარიელისა საყვარელსა თანა მოწერილი
  23. რჩევა ნესტან-დარეჯანის გათხოვებისა
  24. ტარიელისა და ნესტან-დარეჯანის თათბირი და გამორჩევა
  25. ხვარაზმშას შვილის ინდოეთს მოსლვა საქორწილოდ და ტარიელისაგან მისი მოკლვა
  26. ამბის ცნობა ტარიელისაგან ნესტან-დარეჯანის დაკარგვისა
  27. ამბავი ნურადინ-ფრიდონისა, ოდეს ტარიელ შეეყარა
  28. შველა ტარიელისაგან ფრიდონისა
  29. ფრიდონისაგან ნესტან-დარეჯანის ამბის მბობა
  30. ამბავი ავთანდილისა არაბეთს შექცევისა
  31. დათხოვა ავთანდილისა როსტევან მეფესთანა და ვაზირის საუბარი
  32. ავთანდილისაგან შერმადინის საუბარი
  33. ანდერძი ავთანდილისა როსტევან მეფის წინაშე, ოდეს გაიპარა
  34. ლოცვა ავთანდილისა
  35. ცნობა როსტევან მეფისაგან ავთანდილის გაპარვისა
  36. წასლვა ავთანდილისაგან ტარიელის შეყრად მეორედ
  37. პოვნა ავთანდილისაგან დაბნედილის ტარიელისა
  38. მბობა ტარიელისაგან ლომ-ვეფხის დახოცვისა
  39. აქა ტარიელისაგან და ავთანდილისაგან ქვაბს მისლვა და ასმათის ნახვა
  40. წასლვა ავთანდილისაგან ფრიდონისასა
  41. ავთანდილისაგან ფრიდონისას მისლვა, ტარიელს რომ გაეყარა
  42. წასლვა ავთანდილისაგან ნესტან-დარეჯანის საძებრად და ქარავანთა შეყრა
  43. ამბავი ავთანდილისაგან გულანშაროს მისლვისა
  44. ფატმანისაგან ავთანდილის გამიჯნურება
  45. წიგნი ფატმანისა ავთანდილისა სამიჯნურო
  46. წიგნი ავთანდილისა ფატმანის პასუხად მიწერილი
  47. ფატმანისაგან ნესტან-დარეჯანის ამბის მბობა
  48. ამბავი ნესტან-დარეჯანისა ქაჯთაგან შეპყრობისა
  49. წიგნი ფატმანისა ნესტან-დარეჯანის წინაშე მიწერილი
  50. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა ფატმანთანა
  51. წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელთან მიწერილი
  52. წიგნი ავთანდილისა ფრიდონთან მიწერილი
  53. წასლვა ავთანდილისა გულანშაროთ და ტარიელის შეყრა
  54. ტარიელისა და ავთანდილისაგან წასლვა ფრიდონისასა
  55. თათბირი ნურადინ-ფრიდონისა
  56. თათბირი ავთანდილისა
  57. თათბირი ტარიელისა
  58. ტარიელისაგან ზღვათა მეფისასა მისლვა
  59. ქორწილი ტარიელისა და ნესტან-დარეჯანისა ფრიდონისაგან
  60. სამთაგანვე ქვაბს მისლვა და მუნით არაბეთს წასლვა
  61. ქორწილი ავთანდილისა და თინათინისა არაბთა მეფისაგან
  62. ტარიელისაგან ინდოთ მეფის სიკვდილის ცნობა
  63. ტარიელისაგან ინდოეთს მისლვა და ხატაელთა დამორჩილება
  64. ქორწილი ტარიელისა და ნესტან-დარეჯანისა
  65. ეპილოგი

გამარტივებული სასწავლო ვერსია, AI-ის დახმარებით. გამოცდისთვის ორიგინალიც წაიკითხე.

„როდესაც წამეკიდა (გამიჭირდა), ყველაფერს წვრილად მოგიყვები ენით. მერეღა ვიმსჯელებ მართალს მაგ ბრძნული გულით. შენ მოგელოდი, მიჭირდა შენი მოლოდინით. ქვაბში ვეღარ გავძელი, მინდვრების მოვლა მომინდა ცხენით. იმ ქედს გადავედი, ის ჭაობები მომიახლოვდა. ერთი ლომი და ერთი ვეფხვი შეიკრიბნენ, ერთად შეიყარნენ. რაღაცით შეყვარებულებს ჰგავდნენ, მათი ნახვა გამიხარდა. მათ რა უყვეს ერთმანეთს, გამიკვირდა, შემეშინდა. ქედს გადავედი, ლომი და ვეფხვი მოვიდნენ ორი მხრიდან. სახით მივამსგავსე შეყვარებულებს, ცეცხლები დამევსო გულში. შეიყარნენ და შეებნენ, გაბოროტებულები იბრძოდნენ. ლომი მისდევს, ვეფხვი გარბის, ისინი ჩემგან არაქებულნი იყვნენ. თავიდან მშვიდად ილაღობეს, მერე მედგრად წაეკიდნენ ერთმანეთს: თითო ტოტი ერთმანეთს დაარტყეს, სიკვდილს არ ერიდებოდნენ. ვეფხვმა გული გამოურიდნა – ქალებსაც ხომ გამოურიდნეს! ლომი მედგრად გაეკიდა, ის ვერავინ დაამშვიდა. ლომს დავუგმე ნაქმარი, ვუთხარი: „არ ხარ გონებაზე, შენ საყვარელს რატომ აწყენ? ფუ მაგ მამაცობას!“ ხმალამოწვდილი გავუხე, ლახვრების სობას მივეცი. თავს გადავკარი, მოვკალი, გავათავისუფლე ამქვეყნიური ტანჯვისგან. ხმალი გავისროლე, გადავჭერი, ვეფხვი ხელით შევიპყარი. მის გამო კოცნა მომინდა, ვინც მწვავს ცხელი ცეცხლით. მიღრენდა და მაწყენდა ბრჭყალებით სისხლის მღვრელით. ვეღარ გავუძელი, ისიც მოვკალი გულით ხელის (ანუ საკუთარი ხელით). რამდენადაც ვამშვიდებდი, ვეფხვი ვერ დავამშვიდე. გავბრაზდი, მოვიქნიე, მიწას დავარტყი, დავაწყვიტე. მომაგონდა, როდესაც ჩემს საყვარელს წავეკიდე (გავებუტე). სულები მთლიანად არ ამომხდა, რატომ გიკვირს, თუ ცრემლებს ვღვრიდი! აჰა, ძმაო, მოგიყევი ჩემი ჭირი, რაც მჭირდა. სულის შენარჩუნებაც არ მმართებს, ასეთი წასვლა რატომ გიკვირდა? სიცოცხლეს გავეყარე, სიკვდილიც კი დამიძვირდა (ანუ სიკვდილიც კი მიჭირს).“ ეს სიტყვა დაასრულა, ყმამ ამოიოხრა, ატირდა. ავთანდილიც მასთან ერთად ტიროდა და ცრემლებს ღვრიდა. უთხრა: „მოითმინე, ნუ მოკვდები, გულს მთლიანად ნუ დასჭრი! ღმერთი მაგას მოწყალეობს, თუმცა ჭირმა არ გაგაგრილა. თუმცა გინდოდეთ გასაყრელად, პირველად ერთად არ შეგყრიდა. შეყვარებულს ფათერაკი სდევს, ამქვეყნიურ ცხოვრებას აშავებს. მაგრამ ბოლოს სიხარულს მისცემს, ვინც პირველად ჭირს გაუძლებს. შეყვარებულობა საჭიროა, ამით სიკვდილს გვაახლოვებს, განათლებულს გააგიჟებს, უსწავლელს გაასწავლის“.

ტექსტის წყარო: შოთა რუსთაველი