ამის შემდეგ გაბრიელ ერისთავმა ღვთისმოსავ მეფე აშოტ კურაპალატს აუწყა სანატრელი მამა გრიგოლის ღირსება და უცხოება (განსაკუთრებულობა), უდაბნოში მონასტრის აშენება, მისი მოწაფეების სათნოება და მოწაფეებისგანვე მისი წმინდა მშობლების დიდებულების ცნობა. როდესაც კეთილად მსახურმა კურაპალატმა აშოტმა ეს ყველაფერი გაიგო, მაშინვე თავისი ხელით დაწერა წერილი და ერთი კეთილი კაცი თავისი თანმხლები პირებიდან და ერთიც გაბრიელის მსახურებიდან სასწრაფოდ გაგზავნა მამა გრიგოლთან. როდესაც კურაპალატის პატივით დაწერილი მოწვევის წიგნი წაიკითხა, ნეტარმა მამამ იმ კაცებისგანაც ყველაფერი გაიგო და მაშინვე გაემართა ხელმწიფის წინაშე. როდესაც სასახლეში მივიდა, კურაპალატის ძეები მიეგებნენ.
როდესაც მათ ტაძრის კარებთან მივიდა, მაშინ კურაპალატი ადგა და წინ მიეგება ნეტარ მამა გრიგოლს. დიდი თავმდაბლობით მოიკითხეს ერთმანეთი და დასხდნენ. კურაპალატმა უთხრა: „ღვთისგან კურთხევა შენი პირით იყოს ჩვენ ყველაზე, წმინდაო.“ მან თქვა: „დაგლოცოთ ყველანი ქრისტეს პირმა და ყველა წმინდანმა, რადგან ჭეშმარიტად მართალია ეს სიტყვა: „სადაც მთავრობის პატივია, იქ ღვთაებრიობის მსგავსებაა“, რადგან თქვენ, ხელმწიფენო, უფალმა დაგაყენათ ქვეყნის განგებაზე, როგორც ჩვენ ვხვდებით ღვთის სიკეთეს ჩვენდამი შენი მეფობით. და როგორც აბრაამის შესახებ უფალი ამბობს, რომ „აბრაამს სურდა ჩემი ნათლის ხილვა, იხილა და გაიხარა“, აბრაამის მსგავსად მეც, გლახაკს, მინდოდა თქვენი თაყვანისცემის ხილვა და ახლა სიხარულით სავსე ვარ და ძღვნად ლოცვას შევწირავ. ქრისტემ უმეტესად დიდებით დაიცვას შენი მეფობა დიდებასა და სიხარულში და საუკუნო დიდება ზეცის მთავრობებთან ერთად დაგიმკვიდროს კეთილ შვილებთან ერთად.“
მაშინ კურაპალატმა უთხრა მამა გრიგოლს: „ისრაელის მეფეებს დროდადრო ღმერთი უდგენდა წინასწარმეტყველს მათ სიქადად და კანონის ზღუდედ, მორწმუნეთა შემწედ და ურწმუნოთა სამხილებლად. ასევე ჩვენს დროში შენ გამოგაჩინა ღმერთმა ქრისტიანთა სიქადად, რათა ყოველთვის იღვაწო ჩვენთვის შენი წმინდა ლოცვით ქრისტესა და მის წმინდანთა წინაშე.“ მან უთხრა: „დავით წინასწარმეტყველისა და უფლისგან ცხებულის შვილად წოდებულო ხელმწიფეო, მეფობა და მისი სათნოებანიც დაგიმკვიდროს ქრისტემ ღმერთმა, რის გამოც ამას შეგახსენებ: არ მოაკლდეს მთავრობა შენს შვილებსა და მათ ნათესავებს ამ ქვეყნებში უკუნისამდე ჟამთა, არამედ იყვნენ ისინი მტკიცედ უფრო მეტად, ვიდრე მყარი კლდეები და საუკუნო მთები, და დიდებულნი იყვნენ უკუნისამდე.“
ამის შემდეგ იმ მოციქულმა კაცმა წარმოთქვა ხანძთის ქება, რომ „კარგია ის უდაბნო მზის სხივებითა და ჰაერის შერწყმით ყოველმხრივ. და მას აქვს მდიდარად გამომდინარე, ლამაზი, გრილი და სასიამოვნო წყარო, და ურიცხვი სიმრავლე ტყეებისა და ცოტა სხვა ნუგეშისმცემელიც იმ უდაბნოს ძალისდა მიხედვით. მაგრამ სათესად ყანა და სათიბად მიწა საერთოდ არ არის, არც იქმნება იმ კლდოვან, მკაცრ მწვერვალებიან ხევებში.“ როდესაც დიდებულმა კურაპალატმა ეს მოისმინა, შესწირა კარგი ადგილები და შატბერდის ადგილი ხანძთის აგარაკად. მაშინ კურაპალატის სამმა დიდებულმა ვაჟმა – ადარნერსემ, ბაგრატმა და გურამმა – თითოეულად შესწირეს ყველაფერი, რაც მონასტერს სჭირდებოდა, უხვად.
როდესაც ნეტარმა გრიგოლმა ის ადგილები მოინახულა და კურაპალატსა და მის ვაჟებს კურთხევა მიანიჭა, მაშინ მრავალი სიკეთის ნაყოფით სავსე მოვიდა ხანძთაში, თავის მონასტერში, და ძმებს ახარა ქრისტეს მადლითა და წმინდა გიორგის შუამდგომლობით მოპოვებული ყველა ის წარმატება. მათ კი უხაროდათ და ლოცავდნენ რწმენით შემომწირველებს და მადლობას სწირავდნენ ქრისტეს, სიკეთის მომნიჭებელს.