მაშინ მისმა აღმზრდელმა ხელმწიფეებმა, მისმა სანატრელმა დედამ და მრავალმა ხალხმა ინება ამ ნეტარის მღვდლად კურთხევა. მთავრებმა და მისმა მშობელმა უთხრეს: „შვილო, ყოვლად კეთილო და ქრისტეს სარწმუნოო მონავ, აჰა, მოვიდა წინასწარმეტყველ დავითის ნათქვამის ჟამი, რომელსაც ამბობს: „ვინ ავა უფლის მთაზე, ან ვინ დადგება მის წმინდა ადგილას? მხოლოდ უბრალო ხელითა და წმინდა გულით“. ახლა შენ გიპოვა ქრისტემ უბრალო ხელითა და წმინდა გულით, რათა შენ ახვიდე უფლის მთაზე და დადგე მის წმინდა ადგილას, რათა შენი ღირსებისათვის და ჩვენი სულებისა და სხეულების იმედისათვის შესწირო წმინდა და უსისხლო მსხვერპლი“.
ამ ნეტარს, თუმცა მღვდლობის სიყვარული ჰქონდა, შეწუხდა მათი სიტყვებზე და შიში დაეცა მისი ასაკის სიახლის გამო. მან უთხრა მათ: „ახლა პატივს ვხედავ და სასჯელის მეშინია“. მაშინ იმ ბრძენმა მთავრებმა უპასუხეს და უთხრეს: „შენ მოგცა ქრისტემ გონების კეთილი სიბრძნე. ახლა ნუღარ იქნები ურჩი, არამედ დაემორჩილე ქრისტეს ბრძანებას და ემსახურე მას მღვდლობით, ვინც ჩვენთვის იტანჯა, იმ საუკუნო მღვდელმა, და ჩვენ, ყველანი, გვაცხოვნა“.
ნეტარი გრიგოლი დაემორჩილა მათ და ღვთის ნებით იკურთხა მღვდლად, მისი მთხოვნელების ვედრებისამებრ. ეს შეეფერებოდა მის ღვთიური კანონით გაწესებულ, კრძალულ ქცევას და სამების მართლმადიდებლურ განდიდებას. ასე გაიხარა ხალხის სიმრავლემ.
მაშინ მთავრები მის ეპისკოპოსობაზე ფიქრობდნენ.