რადგან ჩვენი ნეტარი მამა გრიგოლი ღვთისგან ზეგარდმო იყო პატივცემული. მის დროს არავინ იყო მისი სიტყვებისადმი დაუმორჩილებელი, მით უმეტეს იმ დროის ხელმწიფეები. დადგა დრო, როდესაც დიდებული ძმები ერთად იყვნენ. ნეტარმა გრიგოლმა გულმოდგინედ სთხოვა, რომ ენახათ მის მიერ აშენებული მონასტრები და კლარჯეთის ყველა უდაბნო. მათ მოისმინეს წმინდანის თხოვნა, რომელიც მთავრებს წინ გაუძღვა. პირველად შატბერდში მიიყვანა ისინი. ძალიან შეუყვარდათ ის ადგილი და მრავალი შესაწირავი შესწირეს ხელმწიფეებმა, აზნაურებმა და მთელმა ხალხმა. მაშინ შატბერდის მოღვაწეებად დიდებული აზნაურები გამოჩნდნენ. როდესაც ხელმწიფეები შატბერდიდან წამოვიდნენ და ნეტარი გრიგოლი წინ მიუძღოდა მათ, მაშინ მოვიდა ზაქარია ანჩელი ეპისკოპოსი, ღირსი და სასწაულთმოქმედი. ხელმწიფეებმა პატივით მოიკითხეს და თან წაიყვანეს. მივიდნენ ჯმერკსა და ბერთაში წმინდა ღვთისმშობლის ეკლესიებთან და წმინდა მოწამე გიორგის ეკლესიასთან. დოლისყანა კი მოგვიანებით მონასტრად იქცა. მოილოცეს წმინდა ადგილები და დიდი შესაწირავი გაიღეს, რადგან სამ ხელმწიფეს დიდი შესაწირავები ჰქონდათ. და მიიღეს მადლი ამ ნეტარი მამების ლოცვით.
მივიდნენ ოპიზაში და გაიხარეს იოანე ნათლისმცემლის მადლითა და ნეტარი კაცების ლოცვით. მათ დიდი გულმოდგინება გამოავლინეს შესაწირავების გაცემით და ხანძთისკენ გაემართნენ. ნეტარმა გრიგოლმა მონასტრების წინამძღვრები თან წაიყვანა და ხანძთაში, დიდი მოწამე გიორგის საყოფელში მივიდნენ. ხელმწიფეების გონება კიდევ უფრო გაოცდა, როდესაც იხილეს ნეტარი გრიგოლის მოწაფეები, რომლებიც მონაზვნობის უმკაცრეს წესს მისდევდნენ. ისინი ზეციერ ანგელოზებს ჰგავდნენ და პირველად მტრების დაძლევის იარაღი წმინდა გიორგის ვედრებით მიიღეს, შემდეგ კი იმ სანატრელთა ლოცვით, ხორცით სულებთან ერთად განათლდნენ. რადგან იხილეს ის ადგილი, რომელიც უნაყოფო იყო, კიდევ უფრო მეტი შესაწირავი გაიღეს. იმავე დროს მოვიდა მიძნაძოროს წინამძღვარი, დიდი მამა, სანატრელი დავითი, მონასტრების მშენებელი, და მისი მოწაფეები, ნეტარი ილარიონი, წყაროსთავის მამა და მშენებელი, რომელიც მცხეთაში კათალიკოსი გახდა, და მამა ზაქარია, ბარეთელთის მშენებელი, რათა ხელმწიფეებს წინ შეგებებოდნენ. როდესაც მფლობელებმა იხილეს წმინდა მამების ის შეკრება, რომლებიც უხორცო წმინდანებს ჰგავდნენ, გაიხარეს. რადგან მათგან ისმინეს ღვთიური მცნებების სწავლებები, რის გამოც დიდმა ხელმწიფეებმა თქვეს: „წმინდაო მამებო, ვინაიდან გიხილეთ თქვენ, თითქოს დაგვავიწყდა, რომ დედამიწაზე ვართ, არამედ გვგონია, რომ ზეცაში, წმინდანთა ბანაკში ვართ დამკვიდრებულნი. რადგან თქვენ სულით ყოველთვის ღვთის წინაშე დგახართ, და სადაც თქვენი საყოფელია, იქაც თქვენი გულებია. დაე, იყოს თქვენი შუამდგომლობა ჩვენზე აქაც და საუკუნეშიც!“.
წმინდანებმა კი მრავალი ლოცვით შეაიარაღეს და აკურთხეს ხელმწიფეები და უთხრეს: „ღვთისმოსავო მეფეებო, ჭეშმარიტად თქვენი გულები ღვთის ხელშია, რომელმაც ჩვენ, ღარიბებს, თქვენი პირით და თქვენი კეთილი საჩუქრების უხვად მონიჭებით ნუგეში გვიცა. და უფალმა მოგცათ უკვდავი ხელმწიფეების, წმინდა ეკლესიების დანერგვა მოკვდავი მეფობით. და მათი დახმარება უხილავად იარაღად გიქციათ, უფრო მეტად, ვიდრე ხილული იარაღები და მრავალი ათასი მეომარი. და ეს იცოდეთ, რომ თქვენი სულიერად განწყობილი ლაშქრები, ეს წმინდა, უდაბნოს მამები, არიან თქვენი ხორციელად განწესებული ლაშქრების სიმტკიცე და იარაღი ყველა მორწმუნე მეფისთვის ბრძოლის რიგებში. მით უმეტეს იმიტომ, რომ მეფობის სიმაღლესთან ერთად გაქვთ ქრისტეს მსგავსი სიმდაბლე და წმინდა ეკლესიების მოღვაწეობა, და ღარიბთა ნუგეშისცემა და მთელი ხალხის სამართლიანი განსჯა უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამია: „ნუ განსჯით მიკერძოებით, არამედ სამართლიანი განაჩენი გამოიტანეთ“. რათა ამქვეყნიურ მეფობასთან ერთად ზეციერ მეუფესთანაც დაიმკვიდროთ უსაზღვრო სამყოფელი. და ქრისტემ მოგცეთ სრული დიდება ცისა და დედამიწისა, რათა ჩვენი ტკბილი ხსენება არასოდეს დაივიწყოთ ამ მონასტრებში მყოფთათვის. გაიგეთ, როგორც აბრაამ პატრიარქმა და დავით წინასწარმეტყველმა თანაბრად მისცეს მეომრებს ნადავლის ნაწილი, ასევე თქვენი სიკეთეებიდან ღარიბები და ეკლესიები ყოველთვის იღებდნენ წილს, როგორც ლევიტელებზე უფალი ბრძანებს: „მათი წილი მე ვარო“. ასევე ღარიბთა წილი თქვენ მიერ არის დადგენილი, რათა სანაცვლოდ უფალი მოიპოვოთ ორივე ცხოვრების იმედად, რადგან ღარიბებს არაფერი აქვთ, გარდა ღვთის კეთილი წყალობისა“.
ამის შემდეგ მამა გრიგოლზე ისაუბრეს ეპისკოპოსთან ერთად წმინდა მამებმა, რათა გრიგოლი კლარჯეთის ყველა უდაბნოს არქიმანდრიტად დაენიშნათ. მათ ეს ხელმწიფეებს აცნობეს. ხელმწიფეებმა ძალიან გაიხარეს და ერთობლივად, დიდი პატიჟებით, ამ მოღვაწეობისთვის დანიშნეს. და მრავალი წლის განმავლობაში, გარდაცვალებამდე, კარგად განაგებდა წმინდა მამების წესს.
ხელმწიფეებმა მოილოცეს მიძნაძორო, წყაროსთავი და ბარეთელთა და მათი ადგილები. იქაც შესწირეს შესაწირავი და მიიღეს მადლი წმინდა ეკლესიებისგან და ნეტარი, ღირსი და წმინდა მოღვაწე მამებისგან. და ყველა იმ უდაბნოს საზღვრებიც მათ მიაკუთვნეს. წასვლისას მათ თან წაიყვანეს ნეტარი გრიგოლი, და ხელმწიფე ადარნერსემ თავისი ვაჟი, გურგენი, ნათლით მისცა მას. და რადგან კურაპალატ ბაგრატის ვაჟი, დავით კურაპალატი, ნეტარი მამა გრიგოლის ნათლული იყო, ეს ორი ხელმწიფე – დავით კურაპალატი და გურგენ კურაპალატი – ამიტომაც გარდაცვალების ჟამს გურგენ კურაპალატმა ანდერძად დატოვა: „ჩემი ნათლიმამის ძვლების ახლოს, მის ფეხებთან დამმარხეთ და სხვა მამების ძვლები ჩემს თავზე დაასვენეთ“, რაც ასეც შეასრულეს. მაგრამ გურგენ კურაპალატის შემდეგ, მისმა ვაჟმა, ერისთავთ-ერისთავმა აშოტმა, ხანძთაში ახალი ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო გულმოდგინედ და ურიცხვი შესაწირავი დაამატა მას.
იმ დროს ხანძთის წინამძღვარი იყო მამა არსენი, აზნაურული წარმოშობისა. მისი რჩევით დაიწყო იმ ახალი და მშვენიერი ეკლესიის მშენებლობა იმ ციცაბო კლდეზე, რომელიც დიდი შრომითა და მყარი ქვითა და კირით მრავალი ხნის განმავლობაში გაასწორეს და ასე ჩათვალეს ადგილის მომზადება, თითქოს სრულად აშენებულიყო. ქრისტემ აკურთხოს ამონა, სიბრძნით სრულიად მშენებელი, და ყველა შემწე, რომელთაგანაც კარგად მიმდინარეობდა ეკლესიის მშენებლობა. ქვა და კირი კი ძალიან შორიდან მოჰქონდათ რთულ გზებზე ადამიანებს ზურგით, და ყველაფერი სასწორით იწონებოდა, რადგან მშენებლები ყიდულობდნენ.
იმ დროს გარდაიცვალა ის ღვთისმოსავი ხელმწიფე, წმინდა ეკლესიების მშენებელი, ქონების შემწირველი და ღარიბთა მოღვაწე, და დაიმარხა ხანძთაში არსენისა და მისი ვაჟის, მცხედის გზით. მამა არსენი და ჯიბრილის ძმა, სანატრელი იოვანე, ახალი ეკლესიის დამასრულებელი, ორივე ხანძთის მამობაში აღესრულნენ. ქრისტემ მიანიჭოს მათ განსვენება!
გურგენმა, აშოტის ძმისწულმა, დიდმა ხელმწიფემ მრავალი ხალხისა, ღვთისგან დაჯდა ერისთავთ-ერისთავად და მან დაასრულა ხანძთის ის ახალი ეკლესია. მასთან ერთად კი ყველა დიდებულმა ხელმწიფემ, აზნაურმა და მთელმა მორწმუნე ხალხმა; და უფალმა მიანიჭოს ყველას დაუსრულებელი სიკეთე!