იმ დროს ნეტარ გრიგოლს საბა იშხნელი გაახსენდა და ყველაფერი, რაც ადრე მოხდა, ღვთისმოსავ კურაპალატს აცნობა. როდესაც კურაპალატმა ეს ამბავი მოისმინა, ძალიან გაუხარდა. მან მაშინვე წერილი დაწერა, გაგზავნა კარგი ხალხი და პატივით მოიწვია საბა. გაგზავნილები დაბრუნდნენ და კურაპალატს აცნობეს, რომ ღვთის კაცს, საბას, არ სურდა იქ მოსვლა. მაშინ კურაპალატმა იშხნის გზებზე საქმე მოაგვარა, რადგან იმ დროს ახლოს იყო, და ნეტარ მამა გრიგოლს უთხრა: „შეცდომა დავუშვი, რადგან წერილი არ დაგაწერინე. ახლა, როგორც წესია, შენც მიწერე“. თავად კურაპალატმაც კიდევ ერთი წერილი დაწერა და მამა გრიგოლის წერილიც გაატანა. ნეტარი საბა დაემორჩილა კურაპალატის მეორე ბრძანებას, მაგრამ უფრო მეტად მამა გრიგოლის წერილს.
და სასურველი ღვთის კაცი, საბა, მსურველებთან ერთად მივიდა მათთან. კურაპალატი წინ მიეგება და პატივით მოიკითხა, საბამ კი კურთხევით მიულოცა. როდესაც დასხდნენ, კურაპალატმა წმინდა საბას უთხრა: „ხელმწიფეებს მორჩილება მართებთ, რატომ არ მოხვედი პირველ მოწვევაზე, წმინდა მამაო?“. საბამ უპასუხა: „დიდებულო მეფეო, შენ დედამიწის ხელმწიფე ხარ, ქრისტე კი ცისა, დედამიწისა და ქვესკნელის. შენ ამ ხალხის მეფე ხარ, ქრისტე კი ყველა შექმნილის. შენ ამ წარმავალი დროის მეფე ხარ, ქრისტე კი მარადიული მეუფეა, სრული, უცვლელი, უდროო, დაუსაბამო და დაუსრულებელი მეუფე ანგელოზებისა და ადამიანებისა. და შენზე მეტად მართებს მისი სიტყვების მოსმენა, რადგან მან ბრძანა: „ვერავის შეუძლია ორ ბატონს ემსახუროს“. მაგრამ ახლა ჩვენი ძმისა და მოძღვრის, გრიგოლის სიტყვით მოვედი შენთან“.
კურაპალატმა უთხრა: „მართალია შენი სიტყვა, წმინდაო, მაგრამ უკეთესია მრავალი სულის განათლება, როცა შენ, ბრწყინვალე სანთელი, სასანთლეზე ბრწყინავ. როგორც ქრისტემ უთხრა თავის მოწაფეებს, რომ როგორც მზის ნათება ანათებს ცის ქვეშ მყოფთ, „ასევე ბრწყინავდეს თქვენი ნათელი ადამიანთა წინაშე, რათა იხილონ თქვენი კეთილი საქმეები და ადიდონ თქვენი ზეციერი მამა“.
ამის შემდეგ კურაპალატი იშხანში წავიდა, მასთან ერთად ნეტარი მამა გრიგოლი და მამა საბა. კურაპალატს ძალიან შეუყვარდა ის ადგილი. მაგრამ რატომ უნდა გავაგრძელო სიტყვები? ღვთის ნებით საბა იშხნის ეპისკოპოსად დაინიშნა, ნეტარი ნერსე კათალიკოსის მიერ აშენებულ კათოლიკე ეკლესიაში და მის საყდარზე, რომელიც მრავალი წლის განმავლობაში დაქვრივებული იყო. ახლა კვლავ სულიერი ქორწილი მოეწყო და მეორედ აღაშენა ამ ნეტარმა, ხოლო ხორციელად ღვთისმოსავი მეფეების მოღვაწეობით.
როდესაც მამა გრიგოლი სტუმრად მიდიოდა იშხანში, ეპისკოპოსი მას საყდარზე სვამდა და თავად გვერდით უჯდებოდა, რადგან არ იღებდა ნეტარი გრიგოლისადმი დაუმორჩილებლობას, ვინაიდან ის მისი მოძღვარი და უპირატესი იყო. და ასე წარმატებით განვითარდა იშხანი აქამდე და სამუდამოდ.
ახლა კი კვლავ პირველ სიტყვას დავუბრუნდეთ.