გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრება — თავი XXIII შინაარსი და გამარტივებული ტექსტი

ღმერთის კურთხეული კაცი, მამა გრიგოლი, ქრისტეს ნების შემსრულებელი და დიდი სასწაულთმოქმედი, ძალიან მოხუცდა, რადგან ას ორი წელი შეუსრულდა. თუმცა, მისი სახის ფერი არ შეცვლილა, თვალებს არ დაჰკარგვია მხედველობა და ფიზიკურად ძლიერი იყო. სიკვდილამდე მას არანაირი სისუსტე არ გამოვლენია. ის ქრისტეს ძალით იყო განმტკიცებული და ჰქონდა ქალწულების სანთელი, მოწყალების ზეთი და ღვთისა და ძმების სიყვარული. მას ძალიან უყვარდა შრომა, არა მხოლოდ ლოცვა და მარხვა, არამედ დღე და ღამე საკუთარი ხელით მუშაობდა, როგორც პავლე მოციქული ამბობს: „ვინც არ შრომობს, ნურც შეჭამსო“. ის იყო მხიარული მასპინძელი და გლახაკების დამხმარე. უმეტესად შატბერდში იმყოფებოდა, რადგან თავის მონასტრებში მამასახლისები ჰყავდა დანიშნული, რომლებიც მათზე ზრუნავდნენ. თუ რაიმე რთული საქმე წარმოიშობოდა, მას ატყობინებდნენ და ის ღვთივბოძებული სიბრძნით წყვეტდა, რომელიც მასში მუდამ იყო სიკვდილამდე, სანამ ბრძენთა შორის მარადიულ ცხოვრებასა და მეფობას მიაღწევდა.