კარი მესამე — თავი I
„თავხედია სკლიაროსი, ბარდაველთა მთავარი: ურჯულომ ბერძნების სისხლით შეღება მთა და ველი!
ორად გაყო სამეფო, აოხრებს ნახევარს; სპარსელები და სომხები შემოხვევიან გარს!
გრიგოლ და ბაგრატ თარონელი, ორი ძმა, თან ჰყავს; მათ მიუციათ ხელი მოჯანყისთვის, როგორც მომხრეებს.
მოქის თავადიც აქ არის, აფრანიკი, სომეხთა გმირი, და საღალატოდ შეუკრავთ ყველას ერთად პირი.
გაულეწიათ ბერძნები, იჩაგრება ძველი ლომი, მაგრამ ჩვენ უნდა ვუჩვენოთ ახლა სხვაგვარი ომი!
შორი ქვეყნიდან ვართ მოსული სჯულისთვის მებრძოლები; ხელში გვიჭირავს ფარ-ხმალი, წინ მიგვიძღვის ქრისტეს ჯვარი.
ჩვენ თორმეტი ათასი ვართ, თითოს ათი შეგვხვდება, მაგრამ რა გვიჭირს? ადრევაც გვინახავს მათი შებმა!
ა ბურთი, ა მოედანი! მობრძანდეს ბარდაველი და ამოიგოს მან ჩვენგან თავისი ძველი სისხლი!
სიკვდილი ან გამარჯვება! ვინც თავი დაიშუროს, დედა შეირთოს მან ცოლად, ლეჩაქი დაიხუროს!“
II
მცირე აზიაში, მდინარე ჰალისის პირას, ერთი ხანია დაბანაკებული, ასე მღერის გუნდ-გუნდად შეუპოვარი ქართველთა ჯარი.