მე-4 თავი
განდეგილი სულ მარტოკა დასახლდა ამ ყინულებში და განმარტოვდა. იმ დღიდან მისი სხეული ცოდვილი ფიქრებისგან აღარ შეწუხებულა. მან გულიდან განდევნა ყველა ამქვეყნიური სურვილი, ფიქრი და წადილი, რათა უფლის სამსჯავროს წინაშე სულით განწმენდილი და განბანილი წარმდგარიყო. დღე და ღამ ლოცვით, ტირილითა და თავის გვემით მან თავისი სხეული სულისთვის აწამა. და როგორც დაზიანებული ჭურჭელი, ისე რეცხავდა და ასუფთავებდა მას ცრემლებით. დღე და ღამ მისი ოხვრა და ხმამაღალი ლოცვა ისმოდა ყინულოვან კლდეზე. და იქ ლოცვის ცრემლი არ შეწყვეტილა, ისევე როგორც გლოვის დროს არ წყდება ცრემლი. ამქვეყნიური ცხოვრებისგან მოწყვეტილმა, აქ მისმა სულმა აყვავება დაიწყო. და სხეულებრივი ვნებები, ყველა გულისთქმა, დაიმარხა და დაწყნარდა.