ქუჩარა იმ საძაგელმა მოიჯარადრემ ჯარისთვის თხრილები გაგვათხრევინა. თქვა, ფულს აიღებთ და სოფელში სახლს აიშენებთო. მაგრამ თათრების ყუმბარები ხეებს და მიწას რომ ანადგურებენ, ვინ გაგაჩერებდა სამუშაოზე?!
კაკუტა ჩვენი ჯარი უკან დაიხია. მე და ქუჩარამ ნიჩბები თხრილში მივატოვეთ. უკან რომ მოვბრუნდით, დათვებივით მოვძუნძულებდით. რას ვიზამთ, კაცები ვართ.
ქუჩარა ყურებთან ტყვიები რომ აზუზუნდა, ვიფიქრე, ნაცარქექიამ...
ყვარყვარე (შეაწყვეტინებს) ვინ არის ნაცარქექია? მაგ სახელის შემრქმევი თუ ხელში ჩამივარდა!..
ქუჩარა არა, ყვარყვარე თუთაბერმა-მეთქი. ჰო, ასე ვიფიქრე, ჭკუა იხმარა და იჯარაზე ხელი აიღო-მეთქი (შარვალზე ანახებს ღიმილით). აგერ, ტყვიამ ხორციც გამიწვა (თითის თავს აზომებს). ამხელაა ეს ოხერი და სულს კი ამოგაცლის.
ყვარყვარე მე ჭკვიანად ვცხოვრობ.
კაკუტა ისეთ საშინელ სამუშაოზე დაგვაყენა მოიჯარადრემ, რომ მე და ქუჩარას ხელისგულები აბედივით გაგვიხდა. ფული კი სად არის?! რამდენი გვაქვს ფული, ქუჩარა, გვეყოფა გზისთვის?
ქუჩარა კიდევ ერთხელ დავთვალოთ (კაკუტა და ქუჩარა გაჩუმდებიან და ფულს ითვლიან).
კაკუტა კიდევ დავითვალოთ.
ქუჩარა თუ გინდა, დავითვალოთ, მაგრამ... (შეჩერდება) ეს არის, რაც არის... ათასჯერ რომ დავთვალოთ, ეს არის. კიდევ კარგი, ბედი გვეწვია, თორემ... ეს რომ არ გვეშოვა... (მიუთითებს შეხვეულზე)
კაკუტა ჰო, ეს რომ არ გვეშოვა, ჩვენზე უბედურესი ძაღლი არ იქნებოდა.
ქუჩარა მაინც გაგვიმართლა.
კაკუტა გაგვიმართლა, ნამდვილად გაგვიმართლა.
ყვარყვარე რა იშოვეთ?
ქუჩარა (კაკუტას) ნუ ეტყვი, დამალე (კაკუტა მალავს შეხვეულს ყვარყვარესგან). არაფერია, აგერ, სადღაც, ერთ მკვდარს წავაწყდით.
ყვარყვარე მკვდარს წააწყდით? მკვდრები კიდევ მკვდარს წააწყდით?!
ქუჩარა საქმეც ეს არის და ამიტომ გავძარცვეთ, თორემ ცოცხალი რას გაგატანს (კაკუტას). არ ანახო, მომეცი, მე დავიჭერ (გამოართმევს შეხვეულს).
მეწისქვილე ეჰ, მკვდარი გაძარცვეთ? ღმერთო, შენ შემეწიე! როგორ გაფუჭდა ხალხი, მარტო ამის გაგონებაც კი დაღუპავს ქრისტიან კაცს.
კაკუტა ჩვენი რჯულის არ იყო და...
ქუჩარა (კაკუტას) ო, არ წამოგცდეს (კაკუტა დადუმდება). თათარი გავძარცვეთ.
ყვარყვარე მკვდარი თათარი სად ნახეთ, თქვე ბრმებო?!
ქუჩარა იმ თხრილებიდან რომ გამოვიქეცით, არეულობაში გზა აგვებნა და სხვა ხევში შევსულვართ. მერე, ვხედავთ, აგერ, ჩვენ წინ, თათარი გაშოტილა. ერთ წამს შევშინდით, მაგრამ ვხედავთ, მკვდარია და ძვირფასად აცვია... მერე კაკუტამ ვერ მოითმინა და...
კაკუტა ქუჩარამაც ვერ მოითმინა.
ქუჩარა ცოცხალი კაცის მოკვლისთვის ჯვარს აძლევენ და ჩვენ...
მეწისქვილე დაიღუპებით, თქვე საწყლებო.
ყვარყვარე მანახეთ ერთი, რა წაგიღლეტიათ.
ქუჩარა (გაშლის თურქულ ძვირფას სამოსელს) ო, რა ლამაზია!
კაკუტა ო, რა ოქრომკედით არის მოქარგული!
ქუჩარა ხომ გაიყიდება ძვირად?
ყვარყვარე (სინჯავს ხელში) ვისაც ვაჭრობის ნიჭი აქვს, კი გაყიდის. ამას მე გავყიდი (მხარზე გადაიდებს). თქვენ ხომ მაინც ტყუილად დაკარგავთ.
ქუჩარა (ხელს სტაცებს სამოსელს) ხელი გაუშვი!
ყვარყვარე (არ უშვებს ხელს) თავი დამანებეთ, თორემ, თუ სისხლი ამივარდა თავში, ხომ იცით, რას გიზამთ!
ქუჩარა და კაკუტა (ხელს გაუშვებენ) შენით მოგვეცი, ჩქარა მოგვეცი!
ქუჩარა სულ ერთია, არ მოგეშვებით.
ყვარყვარე (მუქარით) ჩვენს სოფელში, ერთხელ ხელით რომ ხე მოვთხარე, არ გახსოვთ?!
ქუჩარა არ ვიცი.
ყვარყვარე გზაში რომ დიდი ლოდი მოვხეთქე და მთიდან გრიალით დავაგორე, ის ხომ თქვენი თვალით ნახეთ!
კაკუტა როდის ვნახეთ?
ქუჩარა (ყვარყვარეს) ამ ნაძარცვს თუ მოგვცემ, ყველას ისე ვეტყვით, რომ მართალია-თქო.
კაკუტა სულ ბატონ ყვარყვარეს დაგიძახებთ. სხვამ რომ გაგინოს, ჩვენ არ ჩავერევით.
მეწისქვილე დაუბრუნე, კაცო, მათი ნაშრომი, მთელ ქვეყანაში გაგლანძღავენ, რად გინდა?
ყვარყვარე (დამშვიდდება) მე, რა თქმა უნდა, ფულს სახელი მირჩევნია.
კაკუტა (ქუჩარას) დამშვიდდა.
ყვარყვარე გული არ მომაყვანიოთ, იცოდეთ, არ გამაბრაზოთ... თორემ, ფეხებში რომ მოგკიდებთ ხელს, თავებით მიგაწყვეტთ ამ წისქვილის ქვაზე.
ქუჩარა ცხრა მთას იქით მეზობელს შეგეყარეთ და აქ გაწყენინებთ?
ყვარყვარე მე ისეთი ხასიათის ვარ, ხანდახან კაცი თუ არ მოვკალი, ავად გავხდები.
ქუჩარა კი... ასეა...
კაკუტა ახლა მოგვეცი ბარემ.
ყვარყვარე მაშ, თუ გინდათ ეს მიიღოთ, შეშა დამიჩეხეთ.
კაკუტა დავჩეხოთ.
ყვარყვარე აი, იქ, შემოსასვლელში რომ ბოძია, დაჭერით და მოიტანეთ. ამ საწყალი მოხუცის ხათრით გეუბნებით.
ქუჩარა იმხელა ძელი? (კაკუტას) დავაპოთ.
კაკუტა სულ მარილივით დავფშვნით... (აპირებენ წასვლას)
ყვარყვარე დაიცადეთ, ჯერ ეს ჯირკი მოაგორეთ ამ კერასთან.
კაკუტა (უცბად აიღებს და დააგდებს დიდ ჯირკს კერასთან) კიდევ ათი რომ იყოს, რა არის...
ქუჩარა ახლა - იქ (აპირებენ წასვლას).
ყვარყვარე ეს რა გიქნიათ! (ჯირკზე უთითებს კაკუტას) შე ვირო, ა, დასაღუპავად დაგასაქმეთ?
კაკუტა (დაბნეულად უყურებს ჯირკს) ის ვქენი, რაც მითხარი.
ყვარყვარე (გაბრაზებულად) რა გიქნია, მკვდარო, ა? შეიძლება ჯირკის ასე შემოდება კერაზე?
კაკუტა შევაბრუნო? (ასწორებს ჯირკს) ასე?
ყვარყვარე ახლა - გარეთ (კაკუტა და ქუჩარა ხელებს აიკაპიწებენ და მიდიან). მაგათ ჰგონიათ, ერთი ბოძის დაჩეხვისთვის დავუბრუნებ ამ ტანისამოსს.
მეწისქვილე როგორ, კიდევ სიტყვას ტეხ?
ყვარყვარე სულ ვამუშავებ და მომეშვებიან, აბა, რას იზამენ.
მეწისქვილე (წყენით) იმე!..
ყვარყვარე თვალი სულ კარისკენ მაქვს, რად არ გამოჩნდა, აღარ მოდის?
მეწისქვილე ვინ?
ყვარყვარე შენი სანაქებო ქალი, ის... გულმოწყალე.
მეწისქვილე გულთამზე?
ყვარყვარე (კმაყოფილად) ეჰ, რა დაგირქმევია ქალისთვის, პირველი საქმე სახელია.
მეწისქვილე ცუდად დამირქმევია, რას იტყვი?
ყვარყვარე თამარ მეფეს ეკადრება, ისეთი სახელია (დუმილია, ნაცარს ქექავს).
მეწისქვილე რომ თქვას კაცმა, კარგი მუშებია კაკუტა და ქუჩარა, ხომ გესმის, როგორ მარჯვედ ჭრიან.
ყვარყვარე (ნაცარს ქექავს, თავს არ იღებს) დამაცადე.
მეწისქვილე (დუმილის შემდეგ) სწორედ საქები მუშებია, ოღონდ ბევრს თუ არ ანაფოტებენ იმ ნაჯახით.
ყვარყვარე (თავს არ იღებს) ნუ მიშლი!
მეწისქვილე რას უნდა გიშლიდე... (აკვირდება ნაცარში) ეს რა მოგიქარგავს?
ყვარყვარე (დუმილის შემდეგ) სასახლე, გალავანი, ბაღები... ვერ ხედავ?! აი, აქ, შეხედე, აქ სულ კიბეებია.
მეწისქვილე სად?
ყვარყვარე ეს არის მარმარილოს კიბე. აქედან შემობრძანდება შენი ქალიშვილი. აქ, ამ განიერ დარბაზში, გვრიტივით მოგოგმანდება და აქ ნესვივით გაგორდება.
მეწისქვილე სად, ამ ნაცარში?
ყვარყვარე ნაცარი კი არა, ეს ჩემი სასახლეა.
მეწისქვილე ეს?
ყვარყვარე რომ ვერ გავაგებინე ამ კაცს, რა არის გეგმა?! იცი, რა არის გეგმა?
მეწისქვილე მე, რაც გლეხკაცს შეეფერება, ვიცი.
ყვარყვარე იცი, რა არის კაპიტალისტი?
მეწისქვილე რა უნდა იყოს, ვთქვათ ...
ყვარყვარე კაპიტალისტი - ფულია. იცი, რა არის სოციალისტი?
მეწისქვილე ჰო...
ყვარყვარე ბებერო, შენ აწი ხომ მალე დაგელევა სიცოცხლე, აბა რა, წელსაც ვერ აბრუნებ.
მეწისქვილე ეს ასეა, რას იზამ?!
ყვარყვარე სოციალისტი ამბობს, რომ საიქიოს ვერ ნახავო.
მეწისქვილე რატომ ვერ ვნახავ?
ყვარყვარე რატომ?! შენ იცი, ღმერთი რომ არ არის, ა?
მეწისქვილე (აღშფოთებული) იმე! (თოფის ხმა)
ყვარყვარე (შეშინებული) რა ამბავია?
მეწისქვილე რისხვა არ იყოს, პირჯვარი მაინც დაიწერე, შე დაღუპულო! (კაკუტა და ქუჩარა კარებში შემოყოფენ თავს)
კაკუტა და ქუჩარა (ერთად) გესმით?
მეწისქვილე (უცბად წამოდგება) რა ამბავია, ბიჭებო?
ქუჩარა ვითომ თათრის ჯარი შემოიჭრა, ისეთი ბრძოლაა.
კაკუტა აგერ ქალი და კაცი მორბის.
მეწისქვილე სწორედ უბედურებაა.
კაკუტა ხედავთ, ქალი და კაცი აქეთ რომ მოძუნძულებენ?!
ქუჩარა (კაკუტას) ჩვენც გავიქცეთ, რაღას ვუცდით?
მეწისქვილე (კართან) თავს უშველეთ! (მეწისქვილე, კაკუტა და ქუჩარა გარბიან)
ყვარყვარე (აპირებს გაქცევას. ჩაიკეცება და წამოდგება, მიირბენს კარებთან) გარეთ ტყვია რომ მომხვდეს?! (შიშით დააყურებს) ფეხის ხმა მესმის (უცბად დააკვირდება მხარზე გადაკიდებულ თურქულ სამოსელს და ხელს ჩაავლებს) ჰა, ეს ხომ მიშველის ახლა! (იცვამს ტანისამოსს და თან უკან იხევს) ახლა თათარი თათარს ხომ არ მოკლავს... მათი ენა რომ არ ვიცი?! აა, მუნჯი ვარ, ვითომ მუნჯი ვარ... მუნჯური ხომ ყველა ენაზე ერთნაირია! (მოისმის ფეხის ხმა) მოდიან, მოდიან... და, ახლა რომ არ მომკლან, სწორედ ძაღლის იღბალია საჭირო!.. (ყვარყვარე იმალება. წისქვილში შემოდიან გულთამზე და სევასტი)
სევასტი (უყურებს კარში) ჩაიარეს, სხვა კვალმა გაიტყუა!
გულთამზე დაჭრილი არა ხარ?
სევასტი არა.
გულთამზე პროკლამაციები ცეცხლში ჩაყარე, აგერ ცეცხლი.
სევასტი არ დამრჩა.
გულთამზე (მიმოიხედავს) ნეტა სად გაქრა მამაჩემი, რა მოუვიდა? (ჩამოიღებს კედლიდან მეწისქვილის ტანისამოსს) აი, გადასაცმელი.
სევასტი (ათვალიერებს და იცვამს) ისეთია, ჩემს გაჭირვებას რომ მოუხდება?
გულთამზე ბედს ვუმადლოდეთ, თუ გადავრჩით... სამხედრო ფორმის მითვისება და ჯარში პროპაგანდა. რომ მოგვწეოდნენ, ხომ დავიღუპებოდით!