ოჰ, მთაწმინდავ, წმინდაო მთაო! რა ლამაზია შენი დამაფიქრებელი, უკაცრიელი და უდაბური ადგილები, როცა ზეციური ცვარი ეცემა მათ და საღამოს ცაზე ნაზი ვარსკვლავები ჩნდება!
რა საიდუმლოებით მოცული სიმშვიდე ისადგურებს მაშინ შენს არემარეში! რა სანახაობა ხიბლავს თვალებს, როცა შენს ლამაზ სერზე დგახარ! ძირს გაშლილ ლამაზ ველს ყვავილები ფარავს, როგორც წმინდა სუფრას, და სამადლობელი საკმეველივით გიგზავნიან სურნელებას.
მახსოვს ის დრო, სასიამოვნო დრო, როცა მოწყენილი, ბუნდოვანო კლდეო, შენს ბილიკზე დავდიოდი. წყნარ საღამოს კი, როგორც მეგობარს, ისე ვეტრფოდი, რადგან ისიც ჩემსავით მწუხარე და სევდიანი იყო.
ოჰ, რა ლამაზი და ნაზი იყო მაშინ მთელი ბუნება! ჰეი, ცაო, ცაო, შენი ხატება ჯერ კიდევ გულზე მაქვს აღბეჭდილი! ახლაც, როცა ჩემი თვალები ლაჟვარდოვან ცას გიყურებენ, მაშინვე შენკენ მიისწრაფიან ფიქრები, მაგრამ შენამდე ვერ აღწევენ და ჰაერშივე იფანტებიან.
მე, შენს მჭვრეტელს, მავიწყდება ამქვეყნიური საზრუნავი. ჩემი გულის სურვილი შენს იქით, ზეციურ სამყოფელში ეძებს თავშესაფარს, რათა დატოვოს ეს ამაოება... მაგრამ, სამწუხაროდ, მოკვდავნი ვერ აცნობიერებენ ღვთიურ განგებას!
დაფიქრებული ვიდექი სერზე და ცისკენ ვიყურებოდი სიყვარულით. მაისის საღამო შემომერტყა, რომელიც ნაპრალებს მდუმარებით ავსებდა. ხანდახან ნელა მოქროლილი ნიავები ხეობებში ამოიკვნესებდნენ და ზოგჯერ ჩუმი გარემო ამით ჩემს გულს ეთანხმებოდა.
ცოცხალო მთაო, ხან მომღიმარო, ხან ცრემლიანო, ვინ მოგიახლოვდება, რომ მაშინვე არ იპოვოს შვება თავის ფიქრებში და არ მოიხსნას გულის ტკივილი? გულდახურულთა მეგობარო, ღრუბლიანო მთაო!
ყველაფერი დუმდა ირგვლივ, ბინდი დაეფარა ცის კამარას. მთვარეს, როგორც შეყვარებული, მარტო ერთი ვარსკვლავი მოჰყვებოდა. გინახავთ ოდესმე სული, ჯერ კიდევ უმანკო, რომელიც მხურვალე ლოცვით არის დაქანცული? მას ჰგავდა მთვარე, ნაზად მოარული, დისკო გადახრილი და შუქმიბინდული.
ასეთი იყო მთაწმინდაზე შემოღამება! ოჰ, ადგილებო, მახსოვს, მახსოვს, რას ვფიქრობდი თქვენს შორის და რას ვამბობდი! მხოლოდ სული გრძნობს, თუ რა შვებას ანიჭებთ მას.
ოჰ, საღამოვ, მშვიდო, სასიამოვნო, შენ დამრჩი სანუგეშებლად! როცა მწუხარება შემომესევა, შენკენ მოვილტვი განსაქარვებლად! გულის მწუხარება — გულის სევდა — ამ ნუგეშს შენგან მიიღებს: რომ გათენდება მზიანი დილა და ის ყველა ბინდს გაანათებს!