ჩემი სწრაფი ცხენი, ჩემი მერანი, უმისამართოდ მიქრის და მიმაფრენს. უკან კი შავი ყორანი მომყვება და ცუდის მომასწავებელი ხმით მიყვირის.
გასწი, მერანო, იარე წინ, შენს სირბილს საზღვარი არ აქვს. ჩემი მღელვარე, მძიმე ფიქრები კი ქარს გაატანე.
გაკვეთე ქარი, გააპე წყალი, გადაიარე კლდეები და ღრმა ხეობები. იარე სწრაფად, იჩქარე და შემიმოკლე მოუთმენელ მხედარს სავალი დღეები.
ნუ შეაფარებ თავს, ჩემო მფრინავო ცხენო, ნურც სიცხეს, ნურც ცუდ ამინდს. ნუ შემიბრალებ მე, შენს დაქანცულ, თავგანწირულ მხედარს.
რა მოხდება, თუ მოვშორდები ჩემს სამშობლოს, თუ დავშორდები ჩემს თანატოლებს და მეგობრებს? ნუღარ ვიხილავ ჩემს მშობლებს და ჩემს ტკბილად მოლაპარაკე საყვარელს.
სადაც დამიღამდება, იქ გამითენდეს, იქ იყოს ჩემი სამშობლო მიწა. მხოლოდ ვარსკვლავებს, რომლებიც ჩემთან ერთად მოგზაურობენ, ვამცნობ ჩემი გულის საიდუმლოს.
ჩემი გულის კვნესა და სიყვარულის ნარჩენები ზღვის ღელვას მივცე. შენს მშვენიერ, აღტაცებულ, გიჟურ სწრაფვას მივცე.
გასწი, მერანო, იარე წინ, შენს სირბილს საზღვარი არ აქვს. ჩემი მღელვარე, მძიმე ფიქრები კი ქარს გაატანე.
ნუ დავიმარხები ჩემს სამშობლოში, ჩემი წინაპრების საფლავებს შორის. ნუ დამიტირებს ჩემი გულის საყვარელი, ნუღარ დამეცემა მწუხარების ცრემლი.
შავი ყორანი გამითხრის საფლავს უკაცრიელი მინდვრის მდელოებზე. ქარიშხალი კი ჩემს დარჩენილ ძვლებს ზარითა და ღრიალით მიწას დააყრის.
საყვარლის ცრემლის ნაცვლად, მკვდარ და მარტოხელა სხეულს ციური ნამი დაეცემა. ჩემი ნათესავების გლოვის ნაცვლად კი ყმუილით მომიტირებენ მყვირალი სვავები.
გასწი, გაფრინდი, ჩემო მერანო, გადამატარე ბედის საზღვრები. თუ აქამდე არ ემორჩილებოდა მას, არც ახლა დაემორჩილოს შენი მხედარი!
დაე, მოვკვდე მე უპატრონოდ, ბედისგან მიტოვებული! მისმა ბასრმა, მოსისხლე მტერმა ვერ შემაშინოს!
გასწი, მერანო, იარე წინ, შენს სირბილს საზღვარი არ აქვს. ჩემი მღელვარე, მძიმე ფიქრები კი ქარს გაატანე.
ეს განწირული სულის სწრაფვა მაინც ტყუილად არ ჩაივლის. და ის გაუვალი გზა, რომელიც შენ გაკვალე, ჩემო მერანო, მაინც დარჩება.
იმისთვის, რომ ჩემს შემდეგ ჩემს ძმას გზის სიძნელე გაუადვილდეს. და მანაც შეუპოვრად გამოაქროლოს თავისი ცხენი შავი ბედის პირისპირ.
მიქრის, მიმაფრენს უმისამართოდ ჩემი მერანი. უკან კი შავი ყორანი მომყვება და ცუდის მომასწავებელი ხმით მიყვირის!
გასწი, მერანო, იარე წინ, შენს სირბილს საზღვარი არ აქვს. ჩემი მღელვარე, მძიმე ფიქრები კი ქარს გაატანე!